[vc_row][vc_column][vc_column_text]
آوایی اندوهناک داشت و با همراهی نغمههای غمناک سازش، گویی درد هزاران سال تنهایی و بیکسی را روایتمیکرد. هم مامور کنترل بلیت در سینما بود، هم تئاتر بازی میکرد و هم سودای جهانگردی در سر داشت. مهرپویا همین قدر همه فن حریف بود.
۶ تیرماه، زادروز زندهیاد عباس مهرپویا است. وی به عنوان یک خواننده، موسیقی دان تلفیقی، نوازنده، آهنگساز، تنظیمکننده، جهانگرد و دکوراتور شناخته میشد. اگر مهرپویا در تاریخ ۴ خرداد ۱۳۷۱ به دلیل بیماری سرطان از دنیا نمیرفت، امروز ۹۶ ساله میشد.
امروز ما بهیاد عباس مهرپویا هستیم که دیگر نیست تا قصیده «قبیله لیلی» را برایمان خوانده و تصویر پاروی «قایقرانان» را در ذهنمان بنشاند. او به همراه اثری چون «مرگ قو» خلقکننده فضایی از غم و احساس در شعر و موسیقی ایرانی بود.
[/vc_column_text][vc_row_inner][vc_column_inner][vc_column_text]
مهرپویا و علاقه به هنرهای دستی
مهرپویا در سال ۱۳۰۶ در تهران به دنیا آمد. او از کودکی شروع به علاقهمندی به هنر نمود و پیش از اینکه با موسیقی آشنا شود، در حوزه هنرهای دستی فعالیتهایی داشت. او زندگی هنری خود را با تئاتر آغاز کرد و در نمایشهای برجسته دهههای ۲۰ و ۳۰ قرن بیستم، نقشهای مختلفی را ایفا کرد. اما عشق او به موسیقی با بازی ساز عود آغاز شد. در حین اجرای نمایش، او عود مینواخت و به همین دلیل در «جامعه باربد» به سینما دعوت شد.
ساخت موسیقی برای فیلمهایی مانند «جدال با شیطان» و «دزد عشق» از جمله فعالیتهایی بود که به نتیجهی خوبی منجر شد. اما پس از گذشت زمان، او به نواختن گیتار نیز روی آورد و قطعهای به نام «کلبه سرخپوستان» را با گیتار الکتریک اجرا کرد. گفته میشود که او اولین کسی بود که گیتار الکتریک را وارد ایران کرد و آن را نواخت.
[/vc_column_text][/vc_column_inner][/vc_row_inner][vc_row_inner][vc_column_inner][vc_message]شاید برای شما جالب باشد : ازدواج ششم سیاوش قمیشی[/vc_message][/vc_column_inner][/vc_row_inner][vc_row_inner][vc_column_inner][vc_column_text]
وقتی مهرپویا جهانگرد شد
مهرپویا به دلیل اینکه در موسیقی پاپ ایرانی احساس یکنواختی میکرد و از طرفی علاقه به فرهنگ و هنر کشورهای دیگر داشت، سفرهایی را به منظور تحقیق و گردآوری اطلاعات جدید و جامع در بخشهای مختلف آغاز کرد.
او به کشورهایی چون مصر، بلژیک و هندوستان سفر کرد و بعد از ماهها زندگی در هند و آموختن ساز «سیتار» نزد بزرگان آن دیار و همچنین آشنایی با فرهنگ و آداب رسوم خاص و گوناگونِ این کشور پهناور و شگفتانگیز، با دستی پر از مطالب و تصاویر به ایران بازگشت.
سپس سفرهایش را به کشورهای دیگری از جمله آفریقا، ژاپن، چین، آمریکا، جزایر هاوایی، جزایر ساموآ در فیجی، پرتغال، جزایر سلیمان، اسپانیا و غیره ادامه داد. او ضمن اینکه از هر سرزمینی دیدن میکرد، به ایدههایی نو و تازه برای کارهای هنری خود، به خصوص در زمینه موسیقی و کارهای دستی نیز دست پیدا میکرد. تعدادی از مطالب تهیه شده و عکسهای او به صورت مقالات در بسیاری از مجلات آن روزها به چاپ رسیدهاند.
[/vc_column_text][/vc_column_inner][/vc_row_inner][vc_row_inner][vc_column_inner][vc_column_text]
مهمترین آثار موسیقی مهرپویا چه بود؟
یکی از مهمترین سفرهای مهرپویا به هندوستان بود که در آنجا نواختن ساز سیتار را از «محمود میرزا» و با راهنمایی «راوی شانکار» آموخت. قطعهی «قایقرانان» نیز حاصل همین سفر پیدرپی او است. ریتم این موسیقی با صدای طبیعی پاروی قایقرانان و موج دریا تنظیم شده است.
«مرگ قو» یکی دیگر از مهمترین آثار مهرپویا است که با شعر محمد حمیدیشیرازی و با سبکی نو اجرا شد. او حتی برای خود سبکی به نام «کوکتل موسیقی» به وجود آورد و مدتها به همان سبک کار کرد. «کوکتل موسیقی» حاصل شناسایی موسیقی و ساز کشورهای جهان توسط او و آمیزشی از این اصوات بود.
آلبوم «قبیله لیلی» نیز یکی از آثار پرمخاطب مهرپویاست که قطعه معروف «آسمان میگرید امشب» هم در همین آلبوم گنجانده شده است. مهرپویا با ساخت و اجرای ترانه «قبیله لیلی» در این اثر، داستان لیلی و مجنون را در قالبی نو با کلام پرویز وکیلی دوباره بر سر زبانها انداخت.
[/vc_column_text][/vc_column_inner][/vc_row_inner][/vc_column][/vc_row]
